Oudste lener overleden

Albert ('meester') Vanwalleghem is niet meer. Bekijk de foto's van zijn bezoek aan onze boekendokter (Verwendag, oktober 2011) op Facebook.

Op café met Willy Vandersteen

Op donderdag 19 december is stripverhalendeskundige Geert De Weyer de gast van Avondklok.
Hij vertelt verhalen en anekdotes over meesterverteller Willy Vandersteen, de geestelijke vader van o.m. Suske en Wiske en De Rode Ridder.

Geert De Weyer was jarenlang stripjournalist voor de krant De Morgen. Hij volgt het stripgebeuren op de voet en dit resulteerde o.m. in het fraaie overzichtswerk 100 Stripklassiekers, een allesomvattend boek over de strips die de afgelopen eeuw door vele generaties Vlamingen werden verslonden.
In zijn lezing over Willy Vandersteen geeft hij een inkijk in het hoofd en de werkkamer van de auteur en laat hij tientallen bekende en minder bekende beelden uit zijn strips de revue passeren.

Praktisch

Donderdag 19 december om 20u15 in CC Guldenberg
Lezing door stripjournalist Geert De Weyer over meesterverteller Willy Vandersteen
Inkom: 5 euro
Organisatie: bibliotheek en cultuurcentrum Wevelgem (Avondklok)

Boeiende sprekers voor geboeide luisteraars

De lezingenreeks Avondklok laat het publiek op een ongedwongen manier kennismaken met boeiende mensen en hun passie. Soms laten bv’s die we kennen van radio en televisie ons in hun ziel kijken. Andere keren zijn de sprekers minder gekend, maar blijken ze goede vertellers met een onvermoede passie te zijn.
En elke keer gaan de luisteraars huiswaarts na een hartverwarmende en verrijkende avond.

Bernard Leicher is een trouwe Avondklokbezoeker. Samen met zijn echtgenote Roosje kiest hij bij elk seizoenbegin met zorg de avonden uit die hij niet wil missen. Soms laat hij zich leiden door de spreker, andere keren is het thema van de lezing de drijfveer en laat hij zich graag verrassen.

Bernard, welke onderwerpen of thema’s interesseren je in het bijzonder?
In de eerste plaats kunst, maar verder ook onderwerpen met een sociale of algemeen maatschappelijke inhoud. Maar… dat belet niet dat we enkele jaren terug ook erg genoten van Bart Van Loo, die een zeer grappige lezing gaf over de Franse kookkunst. Ik was er ook graag bij toen auteur Tom Naegels te gast was. Hij is een oud-leerling van mij.

Je hebt zelf een bijzondere collectie Congo-boeken. Ik veronderstel dat je de lezing met Walter Zinzen met stip had aangeduid in je agenda. Hoe beviel die avond je?
De avond heeft gebracht wat we ervan verwachtten. Meneer Zinzen heeft een welbepaalde opinie over het kolonialisme die hij overal uitdraagt en waarin we hem wel gedeeltelijk kunnen volgen. Hij draagt zijn overtuiging met scherpe pen en goed gedocumenteerd uit. Zijn visie over ‘onze kolonialen’ kan ik na al de contacten die ik met die mensen had evenwel niet delen. De werkelijkheid laat zich niet in een politieke overtuiging samenvatten. In die zin was de avond eerder een bevestiging van wat we over Walter Zinzen wisten dan een blikopener op ‘Congo’.

Welke lezingen zijn er je in het bijzonder bijgebleven?
De avond met Thomas Schiffer, die vertelde over zijn wereldreis en zijn belevenissen tijdens de tsunami in Phuket, was een topper. Nadien hebben we in De Standaard zijn belevenissen in Zuid-Italië gevolgd. Wijs, eerlijk en vooral: een voorbeeld van een mens die zijn zekerheden overboord durfde te zetten om te gaan zoeken naar ‘het leven’.
Ook de avond met Carl De Keyzer is ons bijgebleven. Onbevangen, open en recht voor de raap. Weer iemand die vanuit een menselijke visie de wereld benadert. We bekijken sindsdien zijn foto’s met andere ogen. In die zin is de nabijheid van deze mensen tijdens Avondklok een geweldige belevenis.

Avondklok vindt plaats op wisselende locaties (bib, cc, De Stekke…). Hoe bevalt je dat?
De wisseling van locatie is een pluspunt. Je komt eens overal en dat opent meteen de deur voor de andere culturele manifestaties in deze verschillende plaatsen.

In december komt Geert De Weyer met anekdotes over Willy Vandersteen. Heb je als gewezen Antwerpenaar een bijzondere band met Willy Vandersteen en de stripalbums van Suske en Wiske?
Naar de avond over Willy Vandersteen kijk ik echt uit. Mijn ouders doken in heel vroegere tijden wel eens het nachtleven in met Willy Vandersteen, die een echte rasverteller was en altijd in voor fantastische verhalen. De albums die rechtstreeks uit zijn tekenpen kwamen, zijn me dan ook best bijgebleven. De ijzeren schelvis, De tamtamklopper, De ringelingschat… De blauwe albums dus! Zoveel herinneringen aan intens lees- en kijkplezier. Een flink stuk jeugdsentiment zit daar achter. Het begin van een leescarrière ook.

Binnenkort gaan we op zoek naar sprekers voor het volgende seizoen. Wie moeten we voor jou uitnodigen?
Ha, mogen we dromen over toekomstige sprekers? Schilder Michael Borremans? Fotograaf Stefan Vanfleteren? Sophie De Schaepdrijver, historica over WOI? Dichter Marc Tritsmans over zijn nieuwste bundels?

Expo: Bowie at the Bib

Acht vitrinekasten vol vinylplaten, cd's, picture discs en cassettes. Toch schat P. (hij stond erop anoniem te blijven) dat hier amper een vijfde ligt uitgestald van zijn totale Bowie-collectie. P. luistert naar muziek, verzamelt muziek én leent muziek -- ook in onze bibliotheek. Naar aanleiding van het nieuwe album van David Bowie, het eerste in jaren, vroegen we dan ook of hij een passende homage wou brengen aan het Britse rockicoon.

Slips, teennagels en haarlokken van zijn grote held interesseren hem niet; het gaat om het oeuvre: de muziek en de films. Maar daarvan wordt dan ook alles in huis gehaald. Van de films de dvd én de laser disc, van de platen naast de reguliere cd's ook de limited versions, de numbered versions, de picture discs, de anniversary-releases, de re-releases en de collector items.

Een 45-toeren-plaatje in de seventies kreeg bijna in elk land waar het werd uitgebracht een ander hoesje en nu telt de verzameling van bepaalde singles meer dan 25 verschillende exemplaren.

Van de nieuwe plaat, The Next Day, bezit P. uiteraard de reguliere cd-versie, maar ook de versie met 3 extra tracks en de vinyl versie (2 lp’s inclusief bijhorende cd). En er volgen nog 2 Japanse cd’s waar nog eens een extra track bovenop de andere 3 te vinden is. De grootste leveranciers zijn e-Bay, platenmarkten in binnen- en buitenland, tweedehandszaken en rommelmarkten. 

En nu wordt ons dus een kijkje in de collectie gegund. Netjes chronologisch gerangschikt per tijdsvak, één vitrinekast per drie jaar. Of moeten we zeggen: één vitrinekast per alter ego? De expo brengt mooi de gedaanteverwisselingen van Bowie in kaart. De al bij al brave beginjaren, de flamboyante Ziggy Stardustjaren, de ingevallen kaakjes ten tijde van Station To Station, de commerciële superster van Let's Dance, en alles wat daarna kwam.

De expo loopt nog tot 15 juni en is vrij toegankelijk tijdens de openingsuren van de bibliotheek. Kijk hieronder voor een impressie. Lees hier het uitgebreide interview dat Koen met onze lener had. Klik hier voor alle Bowie-items in de collectie van de bibliotheek.

Tentoonstelling 'Bowie @ the Bib'

Op 8 maart verscheen ‘The Next day’, het nieuwe album van David Bowie. Twee maanden daarvoor, op de 66ste verjaardag van de popmuzikant, verscheen de eerste single uit dat album. Hiermee was Bowie er terug na enkele jaren stilte en geruchten over ziekte.

David Bowie wordt gezien als een uiterst invloedrijk rockmuzikant, artiest en acteur, vanaf de jaren zestig tot heden. Hij is bekend vanwege wereldhits als Space Oddity, Changes, Ziggy Stardust, Let's Dance, Dancing in the Street, Heroes en Under Pressure. Daarnaast is hij bekend van de verschillende imago's, die vooral in de jaren zeventig excentriek te noemen waren.
Zijn album ‘The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars’ (1972) wordt beschouwd als een van 's werelds beste conceptalbums ooit. Bowie verzamelde tijdens zijn carrière bekende muzikanten om zich heen en werkte samen met popiconen als Lou Reed, Tina Turner, David Gilmour, Iggy Pop, Queen en Brian Eno.

Tentoonstelling

Een trouwe bezoeker van de bibliotheek is een vurig fan en intens verzamelaar van alle singles, albums en films van (of met) David Bowie.
Van 15 mei tot 15 juni gunt hij de bezoekers van de bibliotheek een blik in zijn verzameling.
Het wordt een verrassende kennismaking voor al wie de voorbije decennia de popmuziek volgde en onvermijdelijk Bowie op zijn of haar weg tegenkwam.

De lener wenst anoniem te blijven, maar vertelde ons wel over zijn passie en zijn idool.
In de Gemeentelijke infokrant van mei vond je een korte en ‘gepolijste’ versie van het gesprek. Lees hier de uitvoerige en ‘ongekuiste’ versie!

Hoelang ben je al fan van David Bowie?

Sedert ik met hem op de schoolbanken zat… euh, niet dus.
Ik was eigenlijk meteen ‘verkocht’ via de single ‘Space Oddity’. Hoewel ik het toen niet helemaal begreep, wist ik wel dat het over ruimtereizen ging en hoe dat blijkbaar ook verkeerd kon aflopen. In die periode las ik sciencefictionverhalen per lopende meter, dus dat sloot netjes aan.
Bowie is echter pas helemaal bij mij boven water gekomen toen Radio Caroline – een Britse zeezender die enkel rockmuziek speelde en niet vies was van lp-fragmenten – elke dag mijn vaste afspraak werd. Op die manier kwam het toentertijd nieuwe ‘The Jean Genie’ mijn slaapkamer binnen gedenderd en leerde ik eerdere muziekjes zoals ‘The Man Who Sold the World’, ‘Ziggy Stardust’, ‘Moonage Daydream’ en ‘Life on Mars?’ kennen. Ik denk dat ik toen zo’n 13-14 jaar was.
De muziek van Bowie was toen nauw verwant aan de glamrock van in onze contreien populaire groepjes als Mud, Sweet en Slade, maar het had toch een ietsje meer. Het was niet zo rechttoe rechtaan. Er was meer variatie. Het ademde een wat mysterieuzer sfeer uit, waarschijnlijk ook omdat in die tijd de radio je enige bron was als je iets met rockmuziek had. Pas later kwam de mogelijkheid om op tv naar het Nederlandse TopPop of het Britse Top of the Pops te kijken en voor het eerst ook Bowie aan het werk te zien.
Vrij snel had ik door dat hij een lp-artiest was met goeie singles in tegenstelling tot veel single-artiesten met kwalijke lp’s.
Maar om op je vraag te antwoorden, ik ben al zo’n goeie 40 jaar fan.

Ben je exclusief Bowie-fan of hou je van meer muziekjes? Welke voorkeuren heb je?

Ik ben nogal breed als het over muziek gaat. Grosso modo is rock mijn ding (zoals Led Zeppelin, The Killers, Roxy Music, Foreigner, Arcade Fire, Styx, Rammstein, The Stranglers en Bruce Springsteen), maar ik ben ook te vangen voor de cajunmuziek van de Balfa Brothers, Nederlandstalig werk van Boudewijn de Groot of Zjef Vanuytsel, elektronische muziek à la Kraftwerk, country van Johnny Cash, Frans chanson zoals van Renaud of Moustaki…
Hoofdzaak is dat er een melodie moet zijn (en als het even kan dat er ook een verhaaltje bijhoort dat verder gaat dan het klassieke karamellenvers). Death metal, shoegaze, free jazz, techno… I’m sorry.

Bleef je hangen aan een bepaalde periode van hem of bleef je hem in al zijn periodes onvoorwaardelijk trouw?

Het was –zoals bij velen – in 1983 toch even slikken bij ‘Let’s Dance’. Een echt commerciële toestand, maar… wel verdomd goed gemaakt. Ik heb ‘Let’s Dance’ net als ‘Tonight’ en ‘Never Let Me Down’ onmiddellijk gekocht, maar het is wel de periode die in wezen het minst interessant was én is.
Ik heb pas opnieuw dezelfde drive gekregen wanneer hij samen met Brian Eno de plaat ‘Outside’ maakte. De ‘ouwe’ was toen namelijk eindelijk echt terug.

Wat maakt Bowie zo bijzonder voor je: enkel de muziek, of ook de hype die hij al zijn hele leven opwekt?

Eerlijk gezegd ‘de hype’ kan me gestolen worden. Ik heb nooit een poster van de man opgehangen, laat staan gekocht. Ik ben geen lid van zijn fanclub. Ik heb me nooit bezig gehouden met het aanleggen van knipselmappen. Ik heb geen T-shirts met de man zijn hoofd erop. Ik heb nooit make-up gebruikt. Ik ga verder ook niemand bekeren als het gaat over ‘Wie is de beste rockartiest ?’. Voor mij is dat duidelijk, de rest laat me Siberisch koud. Ik verzamel zijn werk : muziek en films. End of story.

Hoe begon je aan je verzameling: heel bewust (wellicht niet) of eerder door toeval (wellicht wel)?

De veronderstelling is verkeerd, denk ik.
Ik had op mijn zestiende genoeg gespaard om een eerste platenspeler te kunnen kopen en samen met die aankoop kocht ik mijn eerste plaat: ‘Station to Station’ van David Bowie. Van dan af kocht ik alles was hij uitbracht en kocht ik ook zijn vorig werk.
Van ’82 tot ’90 ben ik actief bezig geweest met radio-maken en ik maakte toen dingen in de lijn van Radio Caroline : een heel breed palet aan rockmuziek aanbieden voorzien van wat informatie en mijlenver verwijderd van de Vlaamse schlager, het accordeon en ‘Het gezellige bakje koffie…’ dat de vrije radio’s zo hatelijk maakte.
Feit is dat ik nogal wat tijd spendeerde in platenzaken in binnen- en buitenland en dan kom je plots bij uitgaven van Bowie-platen met bv. een andere hoes. En dan wil je die ook…  En voor je het weet ben je vertrokken.
Je moet weten dat een 45-toeren plaatje in de seventies bijna in elk land waar het werd uitgebracht een ander hoesje kreeg… En nu heb ik van bepaalde singles meer dan 25 verschillende exemplaren.
En eens je begint te verzamelen dan wordt het bijna een ziekte…  Gelukkig één waar ik me nog niet zo snel het geneesmiddel zal voor kopen.

Herinner je je nog je eerste verzamelobjecten? Hoe oud was je toen?

Zoals ik eerder zei, ik was zestien toen ik een eerste keer officieel een plaat van Bowie kocht. Daarvoor had ik mijn ding gedaan met cassettes (yup… toen werd ook al illegaal gekopieerd).

Wat verzamel je, hoe beperk je je collectie?

Ik verzamel alle albums en singles in hun diverse uitgaven (vinyl, cd, mini disc, cassette). Verder verzamel ik alle films waarin hij een rol vertolkte op dvd en/of laser disc.
Voor de rest heb ik één biografie en een paar muziekmagazines waar Bowie een significant deel van uitmaakt. Niks echt fenomenaals op dat vlak.

Besteed je er veel geld aan?

Laat ons zeggen… genoeg. Te specifiek worden zou de vrouw des huizes op stang kunnen jagen, hoewel ze ook wel fan is.
Maar zo’n verzameling bouw je jaar na jaar op en dus wordt de kostprijs in tijd uitgesmeerd. Alles bij elkaar moet het toch al een kapitaal vertegenwoordigen, maar het echt bijhouden doe ik niet. Ik ben zo’n beetje als een roker. Die geniet van het moment en houdt zich niet zo bezig met hoeveel zijn roken op jaarbasis kost.

Hoe bouw je je verzameling op: rommelmarkten, uitwisseling onder ‘lotgenoten’, via e-Bay…

Alles begon met het als muziekliefhebber aankopen van lp’s en singles op moment dat die uitkwamen. Pas jaren later is het wat ‘ernstiger’ geworden en is het ‘deze muziek graag horen’ verworden tot ‘deze muziek graag horen en ze in alle maten en gewichten verzamelen’.
En daar zijn e-Bay, platenmarkten in binnen- en buitenland, tweedehandszaken en rommelmarkten inderdaad niet vreemd aan. Uitwisseling onder ‘lotgenoten’ is er nog nooit van gekomen. One buys to keep, you know…

Koop je ook zijn cd’s als een gewone muziekliefhebber of moet het altijd iets meer, iets anders, iets speciaal zijn?

Ik koop zijn ‘reguliere’ cd’s,maar ook de limited versions, de numbered versions, de picture discs, de anniversary-releases, de re-releases, de collector items, enz.  Het mag dus inderdaad iets meer zijn.

Ga je ervoor naar beurzen, tentoonstellingen?

Inderdaad. Ik ga altijd grasduinen in het aanbod tijdens de Kortrijkse platenbeurs in de Xpo. Ik ga verder ook regelmatig naar London waar er op Spitalfields Market tweewekelijks ook een platenbeurs plaats vindt.
En voor het overige, als ik op reis ben, vind ik ook wel altijd een rommelmarktje of een platenwinkeltje waar ik iets naar buiten sleep.
Op vlak van tentoonstellingen is het niet zo massaal. Twee jaar terug was ik in London voor de ‘Beatles to Bowie’-tentoonstelling in de National Portrait Gallery en binnenkort ga ik opnieuw naar London voor de ‘Bowie Is’-tentoonstelling in het Albert & Victoria Museum.

Op welk object ben je heel trots, of wat is voor jou het dierbaarste? Een object met een bijzonder verhaal?

Da’s een moeilijke…  Ik heb wel een paar zeldzame dingen, maar echt trots ben ik daar nu ook weer niet op. Het komt er meer op neer op de juiste tijd op de juiste plaats te zijn en het te kopen, niet?
Maar laat ons zeggen dat ik – naast aan ‘Station to Station’ - vooral vasthou aan de lp ‘Low’’. Ik kocht de lp in London toen ik er op schoolreis was en hij is meer dan alle andere blijven ‘plakken’. Toffe schoolreis, fantastische plaat en toen voor het eerst echte vlinders in de buik… en op die manier blijven dingen makkelijker plakken. Ja toch?
‘Low’ herbergde een soort ‘rauwe’ back-to-basics muziek die zich niet in één van de gangbare hokjes liet onderbrengen. Dingen als ‘Sound and Vision’, ‘Be My Wife’ en ‘Always Crashing in the Same Car’ staan nog altijd als een huis.
En de hoes – hoewel beestig simpel – vind ik nog altijd zijn beste.

Welke Bowie-plaat is voor jou de allerbeste?

Dat ik het niet weet. Vraag me liever naar een top 3… en dan komen we – afhankelijk van de stemming – in willekeurige volgorde uit bij ‘Station to Station’, ‘Low’ en ‘Hunky Dory’.

Wat vind je van zijn nieuwe cd? Heb je ‘m al…?

Heb je hem al? Hallo?!  Ik heb de reguliere cd-versie, de versie met 3 extra tracks en de vinyl versie (2 lp’s inclusief bijhorende cd). En er volgen nog 2 Japanse cd’s waar nog eens een extra track bovenop de andere 3 te vinden is.
En wat ik er van vind? ‘The Next Day’ is dik in orde. Even wat gevreesd voor een wat traag langzaam doodbloedend geheel (mij baserend op de eerste single), maar dat is het niet geworden. De man is 66 en doet zijn ding alsof hij 30 jaar jonger is. De nieuwe Bowie vind ik één van zijn beste albums van de afgelopen 30 jaar. Zegt genoeg zeker?
Ook plezant te horen dat hij alle voorspellers van zijn naderende dood in de eerste track het nakijken geeft als hij zingt : ‘Here I am, not quite dying!’.

Ga of ging je vaak naar concerten van Bowie?

Dat valt wat tegen eigenlijk. Ik zag hem in november 2003 in Antwerpen. Prachtig concert, heerlijke ambiance en een relaxte Bowie met een meesterlijke band. Daarna is hij niet meer aan toeren toegekomen.
En daarvoor ben ik er eigenlijk altijd om één of andere reden niet geraakt: ziek zijn, niet echt wakker liggen van zijn Tin Machine project, andere verplichtingen, platzak zijn,…
De kans is reëel dat er nog een nieuwe tour komt en dan ben ik daar. Wat dacht je?!

Bowie @ the Bib
Van 15 mei tot 15 juni in de bibliotheek (Vanackerestraat 20)
Gratis toegang tijdens de openingsuren

Karl Meersman & Jan Oplinus: fotogalerij

Nog tot 13 oktober is er in de bibliotheek een dubbeltentoonstelling met origineel tekenwerk van tekenaar en illustrator Karl Meersman en de uitgebreide cartoonboekenverzameling van Jan Oplinus. Wie niet kan afzakken naar de bibliotheek, kan hier enkele sfeerbeeldjes bekijken.

Klik op onderstaande galerij om de slideshow op Flickr te openen!

Kan Yves Leterme lachen met de spotprenten van Karl Meersman?

Nog tot 13 oktober is er in de bibliotheek een dubbeltentoonstelling met origineel tekenwerk van tekenaar en illustrator Karl Meersman en de uitgebreide cartoonboekenverzameling van Jan Oplinus.

Op donderdag 4 oktober geeft Karl Meersman een lezing over zijn leven en werk. Hij vertelt over het werk van een spotprententekenaar en de samenwerking met krantenredacties. Ook de relatie met de personen van wie hij een spotprent maakt, brengt hij ter sprake: vaak zijn het vrienden, maar toch moet hij hen wel eens publiekelijk te kijk zetten. Uiteraard zal hij het ook hebben over zijn unieke stijl en de variatie aan technieken in zijn werk.
Een buitenkans om kennis te maken met het werk van een gerenommeerde en internationaal gewaardeerde kunstenaar!


Handwerk op papier

De tekeningen en spotprenten van Karl Meersman ken je ongetwijfeld uit Trends-magazine en Knack Focus. In eeuwenoude technieken, maar met een frisse kijk op de actualiteit portretteert hij elke week politici en VIP's.
De Wevelgemse bibliotheek kon deze internationaal gerenommeerde tekenaar strikken. Wij vroegen hem waarom.

“Ik heb tentoongesteld van Japan tot New York, maar ik kijk er zéker niet op neer om in eigen land te exposeren, wel integendeel,” zegt Karl. “België is een land waar het surrealisme in de genen van de mensen zit en die kunststroming heeft ook mijn werk enorm beïnvloed. Bovendien wil ik graag in Vlaanderen mijn werk aan het publiek tonen, omdat het origineel toch zoveel meer laat zien dan het drukwerk in een tijdschrift. De fijne techniek moet je absoluut in het echt bekijken. En een derde reden om naar Wevelgem te komen, is dat we hier zeer goede vrienden hebben.”

Karl Meersman vindt het moeilijk om zichzelf te omschrijven. “Grafisch kunstenaar benadert nog het meest wat ik ben. Maar ik zie mezelf eerder als een 'kunstenar' die de spot drijft met hoogmoed en eigenwaan. De tekeningen die ik maak noem ik het liefst 'spotprenten', omdat ze zoveel meer zijn dan cartoons of karikaturen. Het is handwerk op papier. De cartoons zijn stuk voor stuk illustraties met een flinke dosis satire en surrealisme.”

Geboren in een artistieke familie, met generaties portretschilders en grafici, leerde Karl de fijnste schilder-en tekentechnieken. Maar hoe belangrijk is humor naast die techniek? “Mijn werk is geïnspireerd op de actualiteit en dus tijdsgebonden. De humor, de 'punch' is uiteraard elementair, maar steeds vaker overleven de prenten die actualiteit. Dat is meer en meer een overweging tijdens het tekenen: liever één die de jaren trotseert, dan een tekening die na twee weken al gedateerd is.”

Karl volgde les aan diverse kunstacademies, maar voelt dat hij elke dag verder schrijft aan zijn verhaal. “Techniek laat je nooit los, met tekenen ben je nooit klaar, nooit volleerd. Een dwingende deadline kan een uitdaging zijn om technieken overboord te gooien, waardoor je jezelf overtreft. Bovendien zijn ook andere kunstenaars een blijvende inspiratiebron: Félicien Rops, Toulouse-Lautrec en Honoré Daumier bijvoorbeeld.”

Al meer dan 25 jaar richt Karl elke week zijn blik op de wereld. In het politiek-economische landschap zijn de leiders nooit veilig voor zijn potloden en penselen, in de showbizz-wereld ontmaskert hij de VIP's zonder pardon. En toch blijft er in zijn kijk op de dingen enig mededogen: zijn spot ontvouwt zich mild… 

Tentoonstelling nog tot 13 oktober in de bibliotheek
Vrije inkom tijdens de openingsuren van de bibliotheek

Lezing op donderdag 4 oktober in de bibliotheek
Iedereen welkom - inkomprijs: 5 euro - aanvang om 20u15

Dankzij de bib....

ging ik onlangs naar Peru.

Ontmoeting met een lener: Geert Delannoy

In onze reeks ‘Ontmoeting met een lener’ toont Geert Delannoy uit Moorsele een selectie van zijn wielrennerstekeningen. Geert maakte honderden tekeningen van wielrenners. Het zijn geen portretten van bestaande renners, maar tekeningen van anonieme coureurs van wie je kan zien hoe ze afzien tijdens het koersen of vreugde beleven als ze als eerste over de eindstreep fietsen. Het zijn tekeningen met humor en optimisme die laten zien dat renners plezier beleven aan hun sport en dat enthousiasme brengt Geert over op de kijker.

Geert noemt zijn wielerkunst ‘fluo-art’ en de uitgevoerde techniek is potlood (met gom), balpen en fluo-stift. Een eenvoudige en verrassende kijk op het wielergebeuren. Een selectie uit dit werk valt twee weken te bezichtigen in de bibliotheek.

Vitalski keurt filiaal Moorsele

Schrijver Bart Van Loo en schrijver/performer Vitalski traden op 17 november 2010 op in OC De Stekke met het programma Oot kwisien literair. In afwachting van de show ging de Antwerpse nachtburgemeester eens neuzen in de "aanpalende bibliotheek" — ons eigenste filiaal Moorsele, dus. En zag dat het goed was.