David Bowie overleed afgelopen zondag op 69-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij was een van de invloedrijkste muzikanten van de afgelopen decennia.
Tijd om alles van, over en rond Bowie uit de kast te trekken: zowel cd's, dvd's als boeken. Bij de boeken mag je de catalogus bij de veelgeprezen tentoonstelling in het Victoria and Albert Museum in Londen zeker niet missen.
Een trouwe bezoeker van de bibliotheek is een vurige Bowie-verzamelaar. In 2013 organiseerden we met hem, in samenwerking met de bibliotheek van Ieper, een tentoonstelling rond het Britse popicoon. Acht vitrinekasten vol vinylplaten, cd's, picture discs, cassettes en memorabilia van Bowie! Lees hier een interview met de verzamelaar. Bekijk hier de foto's van de expo.
Herinner je je nog de afdeling Beeld & Geluid ("cd's en dvd's" voor de vrienden) van de bibliotheek in het park? Wat is daarmee gebeurd in de nieuwe bib? Zijn we ons geloof kwijt in de compact disc nu de mp3 de dominante muziekdrager is geworden? En hebben we onze dvd's in deze tijden van illegaal downloaden ook maar meteen op de schop gedaan?
Tweewerf neen! De collecties zijn gebleven, ze staan nog altijd overzichtelijk uitgestald en ze worden meer dan ooit aangevuld met nieuwigheden. Maar dit is nu een van de weinige redenen waarom we Noodbib Ter Mote met recht een 'noodbib' noemen: door de structuur van het gebouw is de collectie wat lastiger te vinden dan voorheen.
De cd's en dvd's staan in de westelijke vleugel van Ter Mote. Bij het binnenkomen gewoon de gang naar links volgen. Elk collectieonderdeel heeft er zijn eigen kamertje. Verzamel je moed en dring door tot diep in Ter Mote en haar schatkamers!
Zes weken lang konden jongeren een masterclass rockfotografie volgen bij de gerenommeerde fotografe Cindy Frey. De expertise die Frey opdeed bij shoots met onder meer de Foo Fighters, Mastodon en Green Day werd nu gebruikt om samen met de cursisten een grote hap uit de Wevelgems-Meense muzieksien (The Simple Pigeons, Burn Us Alive, Choctaw Nation, Smoking General, Chalice) in beeld te brengen.
Van 12 september tot en met 12 oktober hangen de mooiste foto's op groot formaat aan de muren van onze afdeling Beeld & Geluid. Kom een kijkje nemen tijdens de openingsuren van de bib!
Acht vitrinekasten vol vinylplaten, cd's, picture discs en cassettes. Toch schat P. (hij stond erop anoniem te blijven) dat hier amper een vijfde ligt uitgestald van zijn totale Bowie-collectie. P. luistert naar muziek, verzamelt muziek én leent muziek -- ook in onze bibliotheek. Naar aanleiding van het nieuwe album van David Bowie, het eerste in jaren, vroegen we dan ook of hij een passende homage wou brengen aan het Britse rockicoon.
Slips, teennagels en haarlokken van zijn grote held interesseren hem niet; het gaat om het oeuvre: de muziek en de films. Maar daarvan wordt dan ook alles in huis gehaald. Van de films de dvd én de laser disc, van de platen naast de reguliere cd's ook de limited versions, de numbered versions, de picture discs, de anniversary-releases, de re-releases en de collector items.
Een 45-toeren-plaatje in de seventies kreeg bijna in elk land waar het werd uitgebracht een ander hoesje en nu telt de verzameling van bepaalde singles meer dan 25 verschillende exemplaren.
Van de nieuwe plaat, The Next Day, bezit P. uiteraard de reguliere cd-versie, maar ook de versie met 3 extra tracks en de vinyl versie (2 lp’s inclusief bijhorende cd). En er volgen nog 2 Japanse cd’s waar nog eens een extra track bovenop de andere 3 te vinden is. De grootste leveranciers zijn e-Bay, platenmarkten in binnen- en buitenland, tweedehandszaken en rommelmarkten.
En nu wordt ons dus een kijkje in de collectie gegund. Netjes chronologisch gerangschikt per tijdsvak, één vitrinekast per drie jaar. Of moeten we zeggen: één vitrinekast per alter ego? De expo brengt mooi de gedaanteverwisselingen van Bowie in kaart. De al bij al brave beginjaren, de flamboyante Ziggy Stardustjaren, de ingevallen kaakjes ten tijde van Station To Station, de commerciële superster van Let's Dance, en alles wat daarna kwam.
Op 8 maart verscheen ‘The Next day’, het nieuwe album van David Bowie. Twee maanden daarvoor, op de 66ste verjaardag van de popmuzikant, verscheen de eerste single uit dat album. Hiermee was Bowie er terug na enkele jaren stilte en geruchten over ziekte.
David Bowie wordt gezien als een uiterst invloedrijk rockmuzikant, artiest en acteur, vanaf de jaren zestig tot heden. Hij is bekend vanwege wereldhits als Space Oddity, Changes, Ziggy Stardust, Let's Dance, Dancing in the Street, Heroes en Under Pressure. Daarnaast is hij bekend van de verschillende imago's, die vooral in de jaren zeventig excentriek te noemen waren.
Zijn album ‘The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars’ (1972) wordt beschouwd als een van 's werelds beste conceptalbums ooit. Bowie verzamelde tijdens zijn carrière bekende muzikanten om zich heen en werkte samen met popiconen als Lou Reed, Tina Turner, David Gilmour, Iggy Pop, Queen en Brian Eno.
Tentoonstelling
Een trouwe bezoeker van de bibliotheek is een vurig fan en intens verzamelaar van alle singles, albums en films van (of met) David Bowie. Van 15 mei tot 15 juni gunt hij de bezoekers van de bibliotheek een blik in zijn verzameling.
Het wordt een verrassende kennismaking voor al wie de voorbije decennia de popmuziek volgde en onvermijdelijk Bowie op zijn of haar weg tegenkwam.
De lener wenst anoniem te blijven, maar vertelde ons wel over zijn passie en zijn idool.
In de Gemeentelijke infokrant van mei vond je een korte en ‘gepolijste’ versie van het gesprek. Lees hier de uitvoerige en ‘ongekuiste’ versie!
Hoelang ben je al fan van David Bowie?
Sedert ik met hem op de schoolbanken zat… euh, niet dus.
Ik was eigenlijk meteen ‘verkocht’ via de single ‘Space Oddity’. Hoewel ik het toen niet helemaal begreep, wist ik wel dat het over ruimtereizen ging en hoe dat blijkbaar ook verkeerd kon aflopen. In die periode las ik sciencefictionverhalen per lopende meter, dus dat sloot netjes aan.
Bowie is echter pas helemaal bij mij boven water gekomen toen Radio Caroline – een Britse zeezender die enkel rockmuziek speelde en niet vies was van lp-fragmenten – elke dag mijn vaste afspraak werd. Op die manier kwam het toentertijd nieuwe ‘The Jean Genie’ mijn slaapkamer binnen gedenderd en leerde ik eerdere muziekjes zoals ‘The Man Who Sold the World’, ‘Ziggy Stardust’, ‘Moonage Daydream’ en ‘Life on Mars?’ kennen. Ik denk dat ik toen zo’n 13-14 jaar was.
De muziek van Bowie was toen nauw verwant aan de glamrock van in onze contreien populaire groepjes als Mud, Sweet en Slade, maar het had toch een ietsje meer. Het was niet zo rechttoe rechtaan. Er was meer variatie. Het ademde een wat mysterieuzer sfeer uit, waarschijnlijk ook omdat in die tijd de radio je enige bron was als je iets met rockmuziek had. Pas later kwam de mogelijkheid om op tv naar het Nederlandse TopPop of het Britse Top of the Pops te kijken en voor het eerst ook Bowie aan het werk te zien.
Vrij snel had ik door dat hij een lp-artiest was met goeie singles in tegenstelling tot veel single-artiesten met kwalijke lp’s.
Maar om op je vraag te antwoorden, ik ben al zo’n goeie 40 jaar fan.
Ben je exclusief Bowie-fan of hou je van meer muziekjes? Welke voorkeuren heb je?
Ik ben nogal breed als het over muziek gaat. Grosso modo is rock mijn ding (zoals Led Zeppelin, The Killers, Roxy Music, Foreigner, Arcade Fire, Styx, Rammstein, The Stranglers en Bruce Springsteen), maar ik ben ook te vangen voor de cajunmuziek van de Balfa Brothers, Nederlandstalig werk van Boudewijn de Groot of Zjef Vanuytsel, elektronische muziek à la Kraftwerk, country van Johnny Cash, Frans chanson zoals van Renaud of Moustaki…
Hoofdzaak is dat er een melodie moet zijn (en als het even kan dat er ook een verhaaltje bijhoort dat verder gaat dan het klassieke karamellenvers). Death metal, shoegaze, free jazz, techno… I’m sorry.
Bleef je hangen aan een bepaalde periode van hem of bleef je hem in al zijn periodes onvoorwaardelijk trouw?
Het was –zoals bij velen – in 1983 toch even slikken bij ‘Let’s Dance’. Een echt commerciële toestand, maar… wel verdomd goed gemaakt. Ik heb ‘Let’s Dance’ net als ‘Tonight’ en ‘Never Let Me Down’ onmiddellijk gekocht, maar het is wel de periode die in wezen het minst interessant was én is.
Ik heb pas opnieuw dezelfde drive gekregen wanneer hij samen met Brian Eno de plaat ‘Outside’ maakte. De ‘ouwe’ was toen namelijk eindelijk echt terug.
Wat maakt Bowie zo bijzonder voor je: enkel de muziek, of ook de hype die hij al zijn hele leven opwekt?
Eerlijk gezegd ‘de hype’ kan me gestolen worden. Ik heb nooit een poster van de man opgehangen, laat staan gekocht. Ik ben geen lid van zijn fanclub. Ik heb me nooit bezig gehouden met het aanleggen van knipselmappen. Ik heb geen T-shirts met de man zijn hoofd erop. Ik heb nooit make-up gebruikt. Ik ga verder ook niemand bekeren als het gaat over ‘Wie is de beste rockartiest ?’. Voor mij is dat duidelijk, de rest laat me Siberisch koud. Ik verzamel zijn werk : muziek en films. End of story.
Hoe begon je aan je verzameling: heel bewust (wellicht niet) of eerder door toeval (wellicht wel)?
De veronderstelling is verkeerd, denk ik.
Ik had op mijn zestiende genoeg gespaard om een eerste platenspeler te kunnen kopen en samen met die aankoop kocht ik mijn eerste plaat: ‘Station to Station’ van David Bowie. Van dan af kocht ik alles was hij uitbracht en kocht ik ook zijn vorig werk.
Van ’82 tot ’90 ben ik actief bezig geweest met radio-maken en ik maakte toen dingen in de lijn van Radio Caroline : een heel breed palet aan rockmuziek aanbieden voorzien van wat informatie en mijlenver verwijderd van de Vlaamse schlager, het accordeon en ‘Het gezellige bakje koffie…’ dat de vrije radio’s zo hatelijk maakte.
Feit is dat ik nogal wat tijd spendeerde in platenzaken in binnen- en buitenland en dan kom je plots bij uitgaven van Bowie-platen met bv. een andere hoes. En dan wil je die ook… En voor je het weet ben je vertrokken.
Je moet weten dat een 45-toeren plaatje in de seventies bijna in elk land waar het werd uitgebracht een ander hoesje kreeg… En nu heb ik van bepaalde singles meer dan 25 verschillende exemplaren.
En eens je begint te verzamelen dan wordt het bijna een ziekte… Gelukkig één waar ik me nog niet zo snel het geneesmiddel zal voor kopen.
Herinner je je nog je eerste verzamelobjecten? Hoe oud was je toen?
Zoals ik eerder zei, ik was zestien toen ik een eerste keer officieel een plaat van Bowie kocht. Daarvoor had ik mijn ding gedaan met cassettes (yup… toen werd ook al illegaal gekopieerd).
Wat verzamel je, hoe beperk je je collectie?
Ik verzamel alle albums en singles in hun diverse uitgaven (vinyl, cd, mini disc, cassette). Verder verzamel ik alle films waarin hij een rol vertolkte op dvd en/of laser disc.
Voor de rest heb ik één biografie en een paar muziekmagazines waar Bowie een significant deel van uitmaakt. Niks echt fenomenaals op dat vlak.
Besteed je er veel geld aan?
Laat ons zeggen… genoeg. Te specifiek worden zou de vrouw des huizes op stang kunnen jagen, hoewel ze ook wel fan is.
Maar zo’n verzameling bouw je jaar na jaar op en dus wordt de kostprijs in tijd uitgesmeerd. Alles bij elkaar moet het toch al een kapitaal vertegenwoordigen, maar het echt bijhouden doe ik niet. Ik ben zo’n beetje als een roker. Die geniet van het moment en houdt zich niet zo bezig met hoeveel zijn roken op jaarbasis kost.
Hoe bouw je je verzameling op: rommelmarkten, uitwisseling onder ‘lotgenoten’, via e-Bay…
Alles begon met het als muziekliefhebber aankopen van lp’s en singles op moment dat die uitkwamen. Pas jaren later is het wat ‘ernstiger’ geworden en is het ‘deze muziek graag horen’ verworden tot ‘deze muziek graag horen en ze in alle maten en gewichten verzamelen’.
En daar zijn e-Bay, platenmarkten in binnen- en buitenland, tweedehandszaken en rommelmarkten inderdaad niet vreemd aan. Uitwisseling onder ‘lotgenoten’ is er nog nooit van gekomen. One buys to keep, you know…
Koop je ook zijn cd’s als een gewone muziekliefhebber of moet het altijd iets meer, iets anders, iets speciaal zijn?
Ik koop zijn ‘reguliere’ cd’s,maar ook de limited versions, de numbered versions, de picture discs, de anniversary-releases, de re-releases, de collector items, enz. Het mag dus inderdaad iets meer zijn.
Ga je ervoor naar beurzen, tentoonstellingen?
Inderdaad. Ik ga altijd grasduinen in het aanbod tijdens de Kortrijkse platenbeurs in de Xpo. Ik ga verder ook regelmatig naar London waar er op Spitalfields Market tweewekelijks ook een platenbeurs plaats vindt.
En voor het overige, als ik op reis ben, vind ik ook wel altijd een rommelmarktje of een platenwinkeltje waar ik iets naar buiten sleep.
Op vlak van tentoonstellingen is het niet zo massaal. Twee jaar terug was ik in London voor de ‘Beatles to Bowie’-tentoonstelling in de National Portrait Gallery en binnenkort ga ik opnieuw naar London voor de ‘Bowie Is’-tentoonstelling in het Albert & Victoria Museum.
Op welk object ben je heel trots, of wat is voor jou het dierbaarste? Een object met een bijzonder verhaal?
Da’s een moeilijke… Ik heb wel een paar zeldzame dingen, maar echt trots ben ik daar nu ook weer niet op. Het komt er meer op neer op de juiste tijd op de juiste plaats te zijn en het te kopen, niet?
Maar laat ons zeggen dat ik – naast aan ‘Station to Station’ - vooral vasthou aan de lp ‘Low’’. Ik kocht de lp in London toen ik er op schoolreis was en hij is meer dan alle andere blijven ‘plakken’. Toffe schoolreis, fantastische plaat en toen voor het eerst echte vlinders in de buik… en op die manier blijven dingen makkelijker plakken. Ja toch?
‘Low’ herbergde een soort ‘rauwe’ back-to-basics muziek die zich niet in één van de gangbare hokjes liet onderbrengen. Dingen als ‘Sound and Vision’, ‘Be My Wife’ en ‘Always Crashing in the Same Car’ staan nog altijd als een huis.
En de hoes – hoewel beestig simpel – vind ik nog altijd zijn beste.
Welke Bowie-plaat is voor jou de allerbeste?
Dat ik het niet weet. Vraag me liever naar een top 3… en dan komen we – afhankelijk van de stemming – in willekeurige volgorde uit bij ‘Station to Station’, ‘Low’ en ‘Hunky Dory’.
Wat vind je van zijn nieuwe cd? Heb je ‘m al…?
Heb je hem al? Hallo?! Ik heb de reguliere cd-versie, de versie met 3 extra tracks en de vinyl versie (2 lp’s inclusief bijhorende cd). En er volgen nog 2 Japanse cd’s waar nog eens een extra track bovenop de andere 3 te vinden is.
En wat ik er van vind? ‘The Next Day’ is dik in orde. Even wat gevreesd voor een wat traag langzaam doodbloedend geheel (mij baserend op de eerste single), maar dat is het niet geworden. De man is 66 en doet zijn ding alsof hij 30 jaar jonger is. De nieuwe Bowie vind ik één van zijn beste albums van de afgelopen 30 jaar. Zegt genoeg zeker?
Ook plezant te horen dat hij alle voorspellers van zijn naderende dood in de eerste track het nakijken geeft als hij zingt : ‘Here I am, not quite dying!’.
Ga of ging je vaak naar concerten van Bowie?
Dat valt wat tegen eigenlijk. Ik zag hem in november 2003 in Antwerpen. Prachtig concert, heerlijke ambiance en een relaxte Bowie met een meesterlijke band. Daarna is hij niet meer aan toeren toegekomen.
En daarvoor ben ik er eigenlijk altijd om één of andere reden niet geraakt: ziek zijn, niet echt wakker liggen van zijn Tin Machine project, andere verplichtingen, platzak zijn,…
De kans is reëel dat er nog een nieuwe tour komt en dan ben ik daar. Wat dacht je?!
Bowie @ the Bib Van 15 mei tot 15 juni in de bibliotheek (Vanackerestraat 20) Gratis toegang tijdens de openingsuren
De 14de Gedichtendag vindt plaats op donderdag 31 januari 2013. Het wordt de start van de eerste Poëzieweek die loopt tot 7 februari en muziek als thema heeft. In heel Vlaanderen en Nederland vinden tal van activiteiten plaats, en dat een hele week lang.
In de inkomhal hebben we voor de gelegenheid gedichten verzameld over alle instrumenten van het symfonie-orkest. Strijkers, blazers, slagwerk of piano: elk instrument kreeg zijn eigen gedicht. Soms was dat een oude kraker, zoals een vergeten vers van Felix Timmermans, maar ook het lichtere werk van Kopland of De Coninck komt aan bod. Zelfs de dirigent hebben we niet vergeten.
De instrumenten (met dank aan Koninklijke harmonie Slypskapelle) liggen in vitrinekastjes die opgesteld staan volgens de seating chart van een klassieke harmonie. Denk er uw eigen muziekje bij.
Tien jaar geleden alweer overleed Johnny Cash. We halen de cd's van The Essential Collection uit hun cassette en natuurlijk ook de dvd Walk the Line, een film uit 2005 over het leven van de Amerikaanse zanger (Joaquin Phoenix) en zijn huwelijk met June Carter Cash (Reese Witherspoon).
Vanaf deze week: elke dag een fijne lees-, kijk- of luistertip, met zorg gekozen door de medewerkers van de bibliotheek. Een actuele aanrader of een vergeten pareltje, elke dag naast het rek met onze aanwinsten. Elke nieuwe tip staat ook op onze Facebook-pagina.
In 2014 houdt De Nieuwe Snaar ermee op, na bijna een halve eeuw touren en platen maken. Bij Manteau verscheen vorig jaar nog van Kris De Smet het dikke boek Het verhaal van De Nieuwe Snaar, de biografie van de band.
Vanavond in CC Guldenberg komt Kris in het kader van Avondklok vertellen over zijn leven in een van de succesvolste kleinkunst-acts van Vlaanderen. Gekruid met anekdotes, geïllustreerd met beelden.
Er zijn nog tickets te krijgen in CC Wevelgem en in de bibliotheek. U kunt ook telefonisch reserveren via 056 433 495 of online.
Gisteren was het 30 jaar geleden dat de eerste cd op de markt kwam. De cd was het eerste digitale artikel dat massaal zijn weg vond naar ieders huiskamer. Sinds het ding in 1982 door Philips werd gelanceerd, zijn naar schatting 240 miljard schijfjes verkocht, die samen in 3,5 miljard cd-spelers werden afgespeeld. De grammofoonplaat van vinyl zou te groot zijn uitgevallen voor de stereoketens die er in de vroege jaren tachtig aan zaten te komen. Bij Philips zocht men daarom naar een subtieler medium, dat gebruik zou maken van optica, microelectronica en een digitale verwerking van het signaal.
Cd's worden gemaakt van de kunststof polycarbonaat waarin de digitale informatie in de vorm van putjes wordt geperst. Aan de putjeskant wordt de plaat spiegelend gemaakt door een dun laagje aluminium aan te brengen. Deze gemetalliseerde zijde van de schijf wordt beschermd door een dunne, maar harde, laklaag waarop een label kan worden gedrukt. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is de laklaag-kant de meest kwetsbare zijde.
De cd wordt van binnenuit naar buiten afgelezen (door de polycarbonaatdrager heen) in een spiraalspoor van putjes (eigenlijk verhoginkjes, het negatief van de putjes van de geperste zijde). Dat spoor komt met een constante snelheid van 1,2 m/s voorbij: aan het begin draait de schijf sneller rond dan aan het eind. Het lezen van de putjes/verhoginkjes gebeurt met een diode-laser met een golflengte van 780 nm. Door uitdoving (interferentie) worden de verhoginkjes als licht, en de putjes als donker gezien. Hieruit wordt het originele signaal teruggerekend.
De Wevelgemse bibliotheek kan bogen op een collectie van ruim 10.000 cd's. In onze cd-afdeling vind je popmuziek, klassieke muziek, jazz, blues, wereldmuziek, schlagers, chansons en muziek voor kinderen. We bezitten ook een aardige verzameling luisterboeken: romans die voorgelezen worden op cd.
Om een cd te ontlenen, betaal je 0,25 €, maakt niet uit hoeveel schijfjes er in een doosje zitten. Onze muziekdvd's (documentaires, concertregistraties) zitten tussen de cd's. Niet iedereen weet dat deze dvd's óók voor 0,25 € kunnen ontleend worden. Voor cd's en muziekdvd's bedraagt de uitleentermijn één maand, met mogelijkheid tot verlenging. In de afdeling Muziek & Geluid staat een cd-speler, waar je een stukje van je cd kunt proefbeluisteren.
Naar jaarlijkse gewoonte vraagt Humo de komende weken tientallen bekende Vlamingen naar hun boek, cd en film van het jaar. In hun diversiteit vormen de antwoorden op de eindejaarsvraagjes een schat aan lees-, luister- en kijktips. Maar je weet hoe dat gaat: je leest de antwoorden, je knikt soms, je noteert misschien een titel, maar het meeste vergeet je weer.
Wij willen daar iets aan doen. We leggen een klein archiefje aan van de leukste tips. Deze week opnieuw tien boeken en vijf cd's, allemaal te vinden in onze bibliotheek!
[Hou de shift-toets ingedrukt om de link te openen in een nieuw venster.]
Hot Sauce Comittee part 2 - Beastie Boys aanbevolen door Meyrem Almaci, politica aanbevolen door Henk Rijckaert, comedian aanbevolen door Michaël D. Roskam, filmregisseur
De laatste rit - Raymond van het Groenewoud aanbevolen door Philippe Geubels, comedian aanbevolen door Stefaan Degand, acteur aanbevolen door Hilde Crevits, politica aanbevolen door Marc Didden, scenarist aanbevolen door Bart Peeters, zanger en presentator
Naar jaarlijkse gewoonte vraagt Humo de komende weken tientallen bekende Vlamingen naar hun boek, cd en film van het jaar. In hun diversiteit vormen de antwoorden op de eindejaarsvraagjes een schat aan lees-, luister- en kijktips. Maar je weet hoe dat gaat: je leest de antwoorden, je knikt soms, je noteert misschien een titel, maar het meeste vergeet je weer.
Wij willen daar iets aan doen. We leggen een klein archiefje aan van de leukste tips. Deze week tien boeken en vijf cd's, allemaal te vinden in onze bibliotheek!
[Hou de shift-toets ingedrukt om de link te openen in een nieuw venster.]
De kaart en het gebied - Michel Houellebecq aanbevolen door Geert van Rampelberg, acteur aanbevolen door Luc Janssen, radiomaker aanbevolen door Dimitri Verhulst, schrijver
Afgelopen weekend werden voor de vijfde keer de Music Industry Awards (MIA's) uitgereikt. De organisatie voor de belangrijkste muziekprijsuitreiking in Vlaanderen was in handen van de VRT en Muziekcentrum Vlaanderen. Dit jaar kon het grote publiek zijn stem uitbrengen in maar liefst tien categorieën. De zes overige MIA's werden dan weer toegekend door de Vlaamse muzieksector.
Dit zijn alle MIA-winnaars van 2011:
Pop: Milow Populair: Christoff Dance/Elektronica: Arsenal Rock/Alternative: dEUS Nederlandstalig: Bart Peeters Live act: Milow Artwork: Dez Mona Auteur/Componist: Raymond van het Groenewoud Muzikant: Mauro Pawlowski Videoclip: Gotye Best verkochte artiest: Selah Sue Doorbraak: Intergalactic lovers Soloartiest man: Milow Soloartiest vrouw: Selah Sue Beste groep: Hooverphonic Album: Selah Sue Hit van het jaar: Gotye
Een volledig overzicht van alle genomineerden en winnaars per categorie vind je op de officiële MIA-website.
De Amerikaanse gitaarrock die bekend staat als grunge, ontstond in de late jaren tachtig. Het genre koppelde de strakke eenvoud van de punk aan het overstuurde gitaargeluid van de heavy metal. Nirvana's album Nevermind wordt over het algemeen gezien als het hoogtepunt van de grunge. Het combineerde melodieuze liedjes met rauwe gitaren, een lome ritmesectie en de oerschreeuw van leadzanger Kurt Cobain.
Dankzij het commerciële succes van Nirvana groeide grunge in de vroege jaren negentig uit tot een rage. Dit was voor een deel te danken aan de toestand die destijds in de platenindustrie heerste: traditionele inkomstenbronnen als Michael Jackson en Madonna vroegen destijds zulke astronomische voorschotten voor nieuwe albums dat de relatief lage investering in een aantal nieuwe grungebands voor platenmaatschappijen veel interessanter was. Na de zelfmoord van Cobain in 1994 ging het bergaf met het genre.
Het is dit jaar twintig jaar geleden dat Nevermind werd uitgebracht en het muzieklandschap — voor eventjes — hertekend werd. In onze muziekafdeling staat een stalletje met allerlei grungeplaten en -memorabilia. Waaronder:
With the lights out - Nirvana Tien jaar na de zelfmoord van Kurt Cobain verscheen de langverwachte box (3 cd's en een dvd) met restmateriaal en curiosa: de 'anthology' van Nirvana. Het project liep aanzienlijke vertraging op door onenigheid tussen de erven van Cobain en diens oude bandmakkers Dave Grohl en Krist Novelesic. Het gaat hier om demo's (o.a. van 'Smells Like Teen Spirit'), live opnames, radiosessies en b-kantjes.
Ten : speciale Pinkpop versie - Pearl Jam Ten is het debuutalbum en de tot op heden best verkopende plaat van Pearl Jam. Het won verschillende prijzen, waaronder één gouden plaat in het Verenigd Koninkrijk, de platina status in Nederland en dertien maal platina in de Verenigde Staten (méér dan 13 miljoen exemplaren werden verkocht). Singles als 'Alive', 'Even Flow' en 'Jeremy' doen het nog altijd goed in de Tijdloze Honderd.
Superunknown - Soundgarden Superunknown was het grootste succes van Soundgarden, zowel commercieel als bij critici. Het kwam op de eerste plaats binnen in de Amerikaanse Billboard 200 en stond wereldwijd hoog in de hitlijsten. Van het album werden vijf singles uitgebracht: 'My Wave', 'The Day I Tried to Live', 'Fell on Black Days', 'Black Hole Sun' en 'Spoonman'.
Sweet oblivion - Screaming Trees Screaming Trees werd nooit zo bekend als Nirvana, Soundgarden of Pearl Jam. Sweet Oblivion werd een bescheiden commercieel succesje. Dit was grotendeels te danken aan de song 'Nearly Lost You', die voorkwam op de soundtrack van de film Singles.
Purple - Stone Temple Pilots Het debuutalbum van de Stone Temple Pilots deed het aardig, mede dankzij de hit 'Plush', maar de doorbraak kwam met de opvolger Purple, die in de Verenigde Staten de nummer-1-positie bereikte.
Dagboeken - Kurt Cobain Een greep uit de vele brieven, krabbeltjes, tekeningen, korte notities, songteksten en dagboekaantekeningen die Cobain gedurende zijn korte leven in schriftjes optekende. Ze geven een fascinerend, onthullend en intiem beeld van dit getalenteerde, gecompliceerde popidool, van zijn leven, zijn creatieve ontwikkeling, zijn strijd tegen de drugs, depressies en zijn doodsverlangen.
Kurt Cobain - Charles R. Cross De auteur van de toonaangevende Cobain-biografie Heavier than Heaven stuitte bij zijn research op vele dozen spullen van Cobain. Waaronder foto’s, dagboekfragmenten en (morbide) collages van plaatjes uit tijdschriften, (gemutileerde) speelgoedfiguren en kitscherige hartvormige dozen. Cross beschrijft nogmaals het leven van Cobain, maar nu vanuit een meer persoonlijk perspectief.
Courtney Love : het ware verhaal - Poppy Z. Brite Courtney Love, weduwe van Kurt Cobain, genoot ook zelf bekendheid via haar groep Hole. Dit boek is een biografie, waarin naast de beschrijving van Courtneys jeugd en haar belevenissen in de wereld van de rock 'n roll de nadruk ligt op het huwelijk met Cobain en diens zelfmoord. De auteur neemt geen blad voor de mond. Het boek is in een rauw proza geschreven.
De Amerikaanse jazzcomponist, trompettist en multi-instrumentalist Miles Davis zal op 28 september twintig jaar overleden zijn. Hij was een van de groten van de jazz en hoort thuis in hetzelfde rijtje als Louis Armstrong, Duke Ellington en John Coltrane.
Miles Davis speelde verschillende stijlen, waaronder bop, cool jazz, modale jazz en jazzrockfusion. Hij was een spil in de ontwikkeling van de laatstgenoemde drie stijlen en wordt daarom vaak the Picasso of jazz genoemd. Op een deel van zijn opnames gebruikte hij een harmon mute, een type demper waarmee hij het typische timbre creëerde dat tijdens de rest van zijn carrière direct met hem geassocieerd bleef worden.
De bib brengt een passende hommage aan Miles Davis in de muziekafdeling. Daaruit deze kijk-, luister- en leestips:
Birth of the cool Compilatiealbum uit 1957 met twaalf tracks die Miles Davis met zijn negenkoppige band speelde. Vol innovatieve, vaak door klassieke muziek geïnspireerde arrangementen. Mijlpaal van de cool jazz.
Ascenseur pour l'Échafaud Soundtrack opgenomen in datzelfde jaar 1957, voor de gelijknamige film van Louis Malle. Goeddeels geïmproviseerd terwijl de filmbeelden werden vertoond in de opnamestudio.
Kind of blue Steady-seller uit 1969, die officieus weleens de beste jazzplaat van de twintigste eeuw wordt genoemd. Tijdloze cool-jazz is dit: heel toegankelijk, en toch muziek-technisch verbluffend.
The 1969 Berlin concert Live-dvd van Miles Davis en co uit 1969. Wie door de lagen ruis en het uitvallen van de kleuren heen kan luisteren en kijken treft een combo aan dat in topvorm is.
Double bill : over jazz - Marc van den Hoof Voor dit boek selecteerde bekende Klara-stem Marc Van den Hoof zijn favoriete jazzteksten uit alle columns en opstellen die hij sinds 2000 heeft geschreven. Over jazzboeken en jazzconcerten.
Nine Eleven beroerde niet alleen romanciers. Ook filmmakers en muzikanten reageerden op hun manier op de traumatische gebeurtenissen in New York.
Focus Knack selecteerde drie cd's...
To The 5 Boroughs - Beastie Boys Het New Yorkse raptrio, nooit verlegen om een politiek statement, werd samen met de WTC-torens in hun ziel geraakt en schreven met hun vijfde album een open brief aan hun geliefde thuisstad.
Murray Street - Sonic Youth De indierockveteranen van Sonic Youth vonden in de nasleep van 9/11 troost en beschutting in hun studio te Murray Street, gelegen vlak achter de gapende wonde die Ground Zero heet.
The Rising - Bruce Springsteen Enkele dagen na de aanvallen werd The Boss door een onbekende aangeklampt in Manhattan: 'We hebben je nodig, nu!' Springsteen putte er zijn meest succesvolle album sinds Tunnel Of Love uit.
(tekst: Focus Knack)
... en wij selecteerden drie films.
Fahrenheit 9/11 - Michael Moore 9/11 gezien vanuit Michael Moore's optiek. De Golfoorlog van 2003 en de relatie tussen de familie Bush en het koningshuis van Saoedi-Arabië komen eveneens aan de orde.
World Trade Center - Oliver Stone De dag 11 september begint als een normale dag, als politieagent William Jimeno zijn ronde doet in het plaatselijke winkelcentrum. Dan krijgt hij een melding om zich te melden bij zijn hoofdkwartier.
9 /11 - Jules en Gédéon Naudet Deze documentaire wou eigenlijk een groentje bij de New Yorkse brandweer volgen. De brandweer wordt opgeroepen voor een gaslek, en de journalisten gaan mee. Aangekomen op de locatie vliegt het eerste vliegtuig over...
Op reis met een boek uit de bib De bibliotheek heeft honderden reisgidsen over de meest verscheiden vakantiebestemmingen. Zowel over heel populaire plaatsen als over ongekende toeristische regio’s en landen worden voortdurend nieuwe en actuele reisgidsen gekocht. Niet alleen de gekende reeksen kun je vinden in de collectie. De bib heeft ook originele gidsen over alternatieve of meer avontuurlijke vormen van reizen.
Met de bib op de fiets De bib biedt ook inspiratie voor een actieve vakantiedag dichtbij huis. Er zijn tientallen gidsen en kaarten voor wandelingen in Vlaamse bossen, fietstochten langs rivieren en kreken, culinaire stadsverkenningen, avontuurlijke tochtjes met kinderen of verrassende verkenningen van de eigen streek. Dewandel- enfietskaartenkunnen net als een boek gratis ontleend worden.
Op zoek naar parels in de bib Ook in eigen gemeente zijn uitgestippelde wandelingen langs mooie plekjes en buurten. Enkele tochten zijn bewegwijzerd en beschreven in een handige brochure. De Guldenbergfietsroute (47 km) is een ontspannende fietstocht die de mooiste plekjes van de gemeente aan elkaar rijgt. De toeristische dienst en heemkundige kring Wibilinga presenteren tijdens de vakantie de Wevelgemse parels in de inkomhal van de bibliotheek.
De bib laat je lezen op reis Ook deze zomer stelt de bibliotheek het spannende boek in de kijker. Ook reisverhalen staan in de spots. In een leuke folder van Stichting Lezen vind je nog meer leuke leestips en verrassende reisverhalen van o.m. Joost Vandecasteele en Elvis Peeters.
Op reis in een film uit de bib In de bib vind je films die je meevoeren naar verre of ongekende bestemmingen: detectives die zich afspelen in betoverende steden, romances in idyllische streken, avonturenfilms in woestijnen en regenwouden, roadmovies langs mythische snelwegen en door adembenemende landschappen, verrassende tijd- en ruimtereizen. Je kan dvd’s ontlenen voor een periode van 1 week, het leengeld bedraagt 1,25 euro.
In alle staten door de bib Ook in je eigen huis of tuin kun je de sfeer van vreemde landen en culturen proeven. De bib heeft een grote collectie cd’s met wereldmuziek. Arabische trommelsolo's, Afrikaanse ritmes en Indiaase mantra’s brengen je bij traditionele volkeren en culturen. Of luister naar Ierse reels en jigs, Portugese fado-zangeressen of Zwitserse jodelaars en alpenhoornspelers om je helemaal onder te dompelen in de sfeer van je voorbije, toekomstige of gedroomde vakantie. Je kan cd’s ontlenen voor een periode van 1 maand, het leengeld bedraagt 0,25 euro.
De sixties worden zeventig! Afgelopen dinsdag bereikte Robert Allen Zimmermann, beter bekend als Bob Dylan, deze gezegende leeftijd. Dylan wordt beschouwd als een van de grootste songwriters van Amerika. Dylans songteksten en zeer eigen muziekopvatting hebben grote invloed gehad op de ontluiking van de popmuziek in de jaren zestig.
Natuurlijk haalden we prompt alle Dylan-cd's die de bibliotheek rijk is uit de kast. Maar we wijzen even graag op de parafernalia uit onze collectie: boeken, songbooks, dvd's en zelfs een graphic novel.
Kronieken - Bob Dylan In dit eerste deel van Dylans autobiografie blijkt hij even grillig als in zijn ontmoetingen met journalisten. Dit is geen chronologisch verslag vanaf zijn geboorte tot nu, veeleer onafhankelijke beschrijvingen van een drietal belangrijke periodes uit zijn leven: zijn aankomst als onbekende in de folkclubs van New York in 1960, de totstandkoming van zijn album “New morning” uit 1970, en de opnames voor zijn come-back-album “Oh mercy” uit 1989.
Liedteksten 1962-1973 Dit deel bevat (chronologisch gerangschikt per album) de vertalingen van 199 liedteksten uit de periode 1962-1973, links de originele Engelse tekst, rechts de vertaling van Bindervoet en Henkes. We hebben ook deel 2.
Bob Dylan in de studio - Patrick Roefflaer In dit recente boek (2011) schetst de Vlaamse Dylankenner Patrick Roefflaer in chronologische volgorde elke studioplaat waarop nieuw werk van Bob Dylan verscheen.
Bob Dylan revisited - Thierry Murat Dertien bekende Bob Dylan-songs in beeld gebracht door dertien stripkunstenaars. Sommige tekenaars houden zich in hun beeldinterpretatie van de song vrij strak aan de tekst, anderen laten het meer los en maken er hun eigen verhaal van.
I'm not there - Todd Haynes Draait op de achtergrond van onze tentoonstelling, hoewel niet de klok rond — het nasale stemgeluid van Dylan vraagt om dosering. I'm Not There is een muzikale biopic onder regie van Todd Haynes. De film vertelt geen chronologisch verhaal, maar bestaat uit fragmentarische scènes waarin heen en weer gesprongen wordt tussen zes verschillende kanten van de persoonlijkheid van de muzikant. Deze worden gespeeld door vijf verschillende acteurs en één actrice. Hoewel de gehele film over Dylan en diens leven gaat, wordt zijn naam in de gehele productie niettemin niet één keer genoemd of vertoond. Actrice Cate Blanchett werd voor haar vertolking van de Jude Quin-persona van Dylan genomineerd voor een Academy Award.
